Jakob Guttmann, znany również jako Jacob Guttmann, urodził się 22 kwietnia 1845 roku w Bytomiu, a zmarł 29 września 1919 roku we Wrocławiu. Był wybitnym niemieckim rabinem oraz filozofem, którego życie i twórczość miały znaczący wpływ na rozwój myśli filozoficznej i teologicznej w Niemczech.
Guttmann pochodził z rodziny żydowskiej; jego ojcem był bytomskim kupcem Mosesa. W 1861 roku rozpoczął naukę w Wrocławskim Żydowskim Seminarium Teologicznym, a ponadto studiował filozofię na Uniwersytecie Wrocławskim. Ukończył te studia w 1868 roku, obroniwszy doktorat na temat filozofii Kartezjusza oraz Spinozy.
W 1874 roku Guttmann został rabinem w Hildesheim, a od 1892 roku pełnił funkcję rabina liberalnej gminy żydowskiej we Wrocławiu. W roku 1910 został wybrany na przewodniczącego Związku Rabinów w Niemczech, którym to stowarzyszeniem kierował aż do 1919 roku. Jego aktywność naukowa koncentrowała się na badaniach średniowiecznych teologów i filozofów żydowskich, takich jak Daud, Saadja ben Josefa oraz Majmonides. Analizował również ich wpływ na myśli współczesnych chrześcijańskich filozofów.
Od 1911 roku był przewodniczącym Towarzystwa Popierania Nauki Żydowskiej, organizacji, w której działalność angażował się z wielką pasją. W życiu osobistym był mężem Beate z domu Simonsen oraz ojcem Juliusa, który również zajął się filozofią.
Jakob Guttmann został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ul. Ślężnej w Wrocławiu, co stanowi symboliczny koniec jego bogatego życia i twórczości.
Wśród jego licznych publikacji znajdują się:
- Die Religionsphilosophie des Abraham ibn Daud aus Toledo. Göttingen 1879,
- Die Religionsphilosophie des Saadja. Göttingen 1882 (Online),
- Die Philosophie des Salomon ibn Gabirol. Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht 1889, Repr. Hildesheim: Olms 1979 (Online),
- Das Verhältnis des Thomas von Aquino zum Judentum und zur jüdischen Literatur. Göttingen 1891 (Online),
- Die Beziehungen des Johannes Duns Scotus zum Judenthum. W: Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums 38/1 (1893), s. 26–39. (Online),
- Über Dogmenbildung im Judenthum. Vortrag. Hrsg. vom Verein für jüdische Geschichte und Literatur zu Breslau. Breslau, Wilh. Jacobsohn & Co., 1894,
- Über einige Theologen des Franziskanerordens und ihre Beziehungen zum Judenthum. W: Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums 40/7 (1896), s. 314–329. (Online),
- Die Scholastik des 13. Jahrhunderts in ihren Beziehungen zum Judentum und zur jüdischen Literatur. Breslau 1902 (Online),
- hg. mit W. Bacher: Moses Ben Maimon, sein Leben, seine Werke und sein Einfluss. Leipzig: Fock 1908 (Online),
- Die religionsphilosophischen Lehren des Isaak Abravanel. Breslau: Marcus 1916 (Online),
- Fest- u. Sabbatpredigten. Hrsg. v. Julius Guttmann, Frankfurt am Main: J. Kauffmann 1926,
- Festschrift zum 70. Geburtstag. Online, Leipzig: Fock 1915.
Przypisy
- Włodarczyk T., Kichler J., 2016: Przewodnik po żydowskim Wrocławiu. Wyd. Wrocław miasto spotkań i Tow. Społ.- Kulturalne Żydów w Polsce, strona 133.
- Łagiewski 1997, s. 59.
- Łagiewski 1997, s. 58, 59.
- Łagiewski 1997, s. 58.
- a b c d e Biogram autorstwa Christofa Dahma w Kulturstiftung.
Pozostali ludzie w kategorii "Duchowieństwo i religia":
Jacek Pawlik | Sebastian Jasiński | Hans-Jochen Jaschke | Adolf Kober | Andrzej Nowicki (duchowny) | Marek Panek | Heinrich Ewers | Bernard Purkop | Maximilian Kaller | Leo Scheffczyk | Adrian GalbasOceń: Jakob Guttmann