Wacław Martyniuk

Życiorys

Wacław Martyniuk rozpoczął swoją edukację, kończąc w 1972 roku studia na Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu. Od samego początku swojej kariery politycznej był aktywny w różnych organizacjach politycznych. Przez długi czas, aż do 1999 roku, był członkiem Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, a następnie dołączył do Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

W latach 1984–1994 pełnił rolę działacza związkowego, gdzie wiceprzewodniczył zarówno w Federacji Związków Zawodowych Górników, jak i w Ogólnopolskim Porozumieniu Związków Zawodowych. Jego zaangażowanie w sprawy społeczne można było zauważyć podczas obrad Okrągłego Stołu, gdzie brał udział w podzespole poświęconym stowarzyszeniom oraz samorządowi terytorialnemu.

W 1991, 1993, 1997, 2001 oraz 2005 roku zdobył mandat posła na Sejm w kolejnych kadencjach. W późniejszych wyborach parlamentarnych w 2007 roku, po raz szósty zasiadł w ławach poselskich, kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci w okręgu gliwickim, gdzie zdobył 16 125 głosów.

Od 1993 roku sprawował funkcję sekretarza klubu parlamentarnego SLD, a od 1997 pełnił rolę rzecznika dyscypliny. Po przekształceniach w klubie, działającego jako KP LiD od 2007 roku, a KP Lewica od 2008 roku, został odwołany z tych funkcji w 2010 roku, tuż przed ostatnią zmianą nazwy klubu na KP SLD. W 2011 nie zdecydował się na ubieganie się o reelekcję.

W 2012 roku objął stanowisko doradcy prezesa NBP Marka Belki. Kariera Martyniuka nie była wolna od kontrowersji. W 2009 roku Biuro Lustracyjne IPN wystąpiło do sądu z wnioskiem o uznanie go za „kłamcę lustracyjnego” z powodu podejrzeń współpracy z SB. Po długim procesie w maju 2012 sąd I instancji uznał jego oświadczenie lustracyjne za prawdziwe, a we wrześniu tego samego roku Sąd Apelacyjny w Katowicach potwierdził to orzeczenie.